Hej wiem, że dawno tutaj nic nie napisałam ale nie mam czasu i weny.

ROZDZIAŁ 5

Wyszliśmy z domu, a ja zamknęłam drzwi na klucz. Rozkoszowałam się tą pogodą i chwilą. Szliśmy krótko. Gdy staliśmy przed budką, lodziarz spytał się nas jakie chcemy lody. Ja wzięłam czekoladowe, a Liam waniliowe. Poszliśmy w stronę parku i tam usiedliśmy na ławce. Jedliśmy w ciszy, gdy w końcu nie wytrzymałam już tego. Musiałam coś powiedzieć. Nie lubię siedzieć w milczeniu, więc zebrałam się na odwagę .

- Przepraszam, że pytam ale z kim mieszkasz?

- Z siostrą.

- Starsza, czy młodsza?

- Starsza nazywa się Adrianne. A ty masz rodzeństwo?

- Tak też starsze. Brata Chrisa, studiuje na Harvard University. A czym zajmuje się twoja siostra?

- Jest doradcą finansowym. Wraca bardzo późno ale mi to nie przeszkadza.

Zrobiło mi się go trochę żal. Siedzieć samemu w domu jest ciężko. Ja bym nie wytrzymała ale może on to lubi. Była bardzo ładna pogoda i strasznie słońce grzało mi w plecy. Zrobiło mi się gorąco, więc ściągnęłam bluzę. Miałam na sobie bluzkę na ramiączkach, którą dostałam na urodziny od mamy. Była jakby podwójna i miała z zewnątrz kolor fioletowy, a po spodem kremowy. Odłożyłam bluzę obok siebie. Zauważyłam jak Liam na mnie dziwnie patrzy. Zastanawiałam się czy nie ubrać jej z powrotem. Sięgnęłam po nią ale on złapał moją rekę.

- Nie ubieraj, tak lepiej.

- Dobrze.- Patrzyliśmy sobie w oczy jak w szkole. Nie mogłam wytrzymać tak jak w szkole. Nie mogłam długo patrzyć w jego niebieskie oczy. One są takie piękne ale też trochę dziwne.

Pochyliłam głowę, nagle zabrakło mi odwagi by na niego spojrzeć. Podniósł mój podbródek palcami do góry i zaczął gładzić ręką mój policzek. Nie wiedziałam co zrobić. Zaczął pochylać się w moją stronę i mówić

-Wiesz, że jesteś bardzo ładna. Pewnie wiele osób ci to mówi.

- Zdziwisz się ale nikt tak jeszcze nie powiedział oprócz moich rodziców, Rachel no i Erica.

Odchylił się i oparł o ławkę.

- Erica???

Po co ja o nim mówię, a mogło być tak miło. Zapowiadało się takie urocze po południe.

- Nie wiem po co o nim wspomniałam. To jest mój były chłopak, który ciągle myśli, że jesteśmy razem.

- Aha, a to już z twojej strony skończone.

- Tak, strasznie mnie wkurzał. Był bardzo  nachalny.

Po co ja to wszystko mówię. Wyciągnęłam telefon z kieszeni i spojrzałam na zegar. Matko , jak szybko mija ten czas. Była już 19, a ja musze zrobić jeszcze lekcje i usprzątać trochę dom. Wzięłam  kurtkę i wstałam. Liam także wstał i znowu złapał mnie za rękę.

-  Dlaczego już idziesz?

- Śpieszę się, moja mama wraca do domu o 20, a ja jeszcze nic nie zrobiłam.

- A mogę cię odprowadzić?

- Ok, ale nie masz nic  lepszego do robienia?

- Akurat się składa, że nie.

Zrobił taką zabawną minę, że nie mogłam się powstrzymać i wybuchłam śmiechem. On też zaczął się za chwile śmiać. W drodze powrotnej nie śpieszyliśmy się, zajęło nam to około 20 minut. Liam oczywiście odprowadził mnie pod same drzwi domu.

- No to do zobaczenia w poniedziałek.

- Po co czekać do poniedziałku przecież możemy spotkać się jutro jeżeli się zgodzisz oczywiście.

- Dobrze może być jutro.

- Napisz do mnie jak będziesz mogła wyjść.

Wymieniliśmy się numerami telefonu i już chciałam otworzyć drzwi, gdy on mnie zatrzymał.

Zaczął pochylać się w moją stronę i już miał swoje usta przed moimi, gdy odwróciłam głowę w bok i jego pocałunek wylądował na moim policzku. Szybko otworzyłam drzwi i weszłam do domu zostawiając go przed domem. Nie dam się całować facetowi, którego dopiero poznałam ale przyznaje Liam jest bardzo fajny. Wbiegłam po schodach do swojego pokoju i położyłam się na łóżku rozkoszując się dzisiejszym dniem.

 

ROZDZIAŁ 4

Liam:

- Dlaczego nie wchodzisz?

Wiedziałem ze zapyta. Co mam odpowiedzieć? Stawałem się co raz bardziej zdenerwowany. Naprawdę ją lubię. Przecież nie powiem jej że potrzebuje zaproszenia, bo jestem wampirem.

Alice:

Dlaczego nie wchodzi. Pewnie tylko żartował że mnie lubi. Ale w końcu usłyszałam odpowiedź.

-Rodzice wychowali mnie, że nie wchodzi się do czyjegoś domu b4ez zaproszenia.

- A spoko. Zapraszam pana do swojego domu. Wejdzie pan?

- Z przyjemnością.

- Rozgość się. Ja pójdę do swojego pokoju zostawić plecak i wezmę torbę. Jeżeli chcesz coś do picia to weź sobie z kuchni, dobrze?

- Ok. Nie przejmuj się mną. Będę czekał cierpliwie na ciebie.

-  To nie potrwa długo obiecuje.

Pobiegała szybko do swojego pokoju. Rzuciłam plecak na podłogę i wyciągnęłam z szafy moją ulubioną torbę. Poszłam jeszcze na chwile do łazienki poprawić makijaż i uczesać się. Zeszłam na dół i zobaczyłam, że Liam ogląda moje zdjęcia. Wiedziałam, że zabije kiedyś rodziców za nie. Pobiegłam szybko do niego i zabrałam zdjęcie, a inne położyłam fotografią w dół.

- Proszę zapomnij co widziałeś na tych zdjęciach.

- Dlaczego, bardzo ładnie wyszłaś.

Myślałam że zaraz spalę się ze wstydu. Popatrzyłam na niego oczami błagającymi by się zgodził.

- Dobrze, tylko nie patrz już na mnie takim wzrokiem zgoda?- Wyciągnął dłoń w moją stronę.

- Zgoda.- i uścisnęłam mu dłoń.- Idziemy na te lody?

- Jasne.

- Pamiętaj ty stawiasz.

- Wiem, a mogło by być inaczej. Przecież cię zaprosiłem.

ROZDZIAŁ 3

Na reszcie koniec lekcji. Rachel ma jeszcze koło z matematyki, więc będę musiała sama wracać. Ale co tam. Dzisiaj będę sama w domu. Moja mama i tata są w pracy do wieczora, a starszy o trzy lata brat przyjedzie w piątek. Wychodziłam już z terenu szkoły, gdy usłyszałam głos Liama.
- Zaczekaj!!!!!!
Zatrzymałam się i odwróciłam.
- Widzę, że skończyłaś lekcje. Wybierzesz się ze mną na lody?
- Idę do domu. A tak z ciekawości dlaczego to robisz?
- Co?
- Rozmawiasz ze mną. Ja jestem nikim w tej szkole, szarą myszką, a ty nowym i przystojnym kolesiem do którego zagadała najładniejsza dziewczyna w szkole. Dodatkowo jest przewodniczącą.
- Po pierwsze po lubiłem cię po pierwszym dniu spędzonym tutaj. Sądzę, że jesteś fajna i chciałbym lepiej cie poznać. Po drugie jesteś ładniejsza od Li. Po trzecie podobam ci się.
- Co? Skąd?- Kurcze zaczynam się czerwienić.
- Nie kłam teraz. Powiedziałaś tak.
- Nie. Powiedziałam że jesteś przystojny.
- A to nie to samo.
- Nie.
- No to jak pójdziesz ze mną na te lody.
- Dobrze, tylko możemy najpierw pójść do mnie, chce odłożyć plecak?
- Ok.

Zapowiada się fantastyczny dzień. Całą drogę rozmawialiśmy o bzdurach ale było przyjemnie. Po 10 minutach byliśmy pod moim domem. Zaczęłam grzebać w plecaku w poszukiwaniu kluczy. Przestraszyłam się, już chciałam dzwonić do mamy, gdy zobaczyłam je leżące pod książkami. Szybko otworzyłam drzwi, weszłam i zorientowałam się że Liam został na dworze.

Rozdział 2

- Gdzie ty byłaś? Miałaś tu być 10 minut temu.- Usłyszałam jak woła do mnie Rachel, kiedy szłam w jej stronę. Stała pod nasza salą do sztuki.

- Byłam w łazience, musiałam się uczesać i poprawić błyszczyk. Przecież wiesz jak wolno to robię.- Nie chciałam mówić jej okłamywać ale po części była to prawda.

- To fakt, wiem to. Ale on przystojny.- Nie wiedziałam o kim ona do mnie mówi, pewnie miałam w tym momencie dziwną minę.

- No co. Mówię o naszym nowym koledze z klasy Liamie. Widziałaś jego oczy? Są takie piękne. Chyba się zakochałam.

- Nie ty jedyna, wszystkie dziewczyny mają takie same odczucia jak ty. A co z Matem?-

- W tez mi się podoba. O pacz kto idzie?

Odwróciłam głowę i to był mój błąd. W naszą stronę zmierzał Eric. Jest ode mnie o rok starszy, czyli chodzi do drugiej liceum. Chodziliśmy ze sobą ale z nim zerwałam z powodu że był zbyt nachalny. No wiem przecież byliśmy parą, całowanie spoko ale on mnie obmacywał i chciał się ze mną przespać. Ale do niego chyba nie dotarło, że się rozstaliśmy.

- O Alice wszędzie cię szukałam.- Objął i przytulił mnie. Wyrwałam się mu.

- Dlaczego? Przecież nie jesteśmy już parą.- Zrobił lekko urażoną minę, a ja zobaczyłam, że Rachel poszła porozmawiać z Elizabeth.

- Właśnie o tym chciałbym z tobą pomówić.

- Nie ma powodu do rozmowy o nas. Nie jesteśmy już razem.

- Ale ja chce żebyśmy znowu byli parą. Było nam przecież dobrze razem.- Złapał mnie za rękę i przysunął się trochę do mnie.- Nie zostawiaj mnie, Wiesz, że cię kocham.

- Tobie było dobrze, mi tylko na początku.- Wyrwałam rękę i odwróciłam się w tedy co zadzwonił dzwonek.

Weszłam do klasy i zajęłam miejsce w ławce.

Rozdział 1

-Halo, słuchasz mnie Alice?

Usłyszałam nagle głos mojej przyjaciółki Rachel.

-Tak Rachel, po prostu zamyśliłam się. Zastanawiam się co będę robić jak skończą się lekcje.Nie wiem czy wytrzymam jeszcze te trzy lekcje.

-Nie przesadzaj, zostały już same luźne.

-Wiem.

I właśnie w tym momencie zadzwonił dzwonek na piątą lekcje, którą była godzina wychowawcza. Wzięłyśmy się z Rachel pod ręce i ruszyłyśmy pod sale numer 115.

Na godzinie zawsze siedzę pomiędzy Rachel, a moim kumplem Simonem. Oczywiście jak zawsze moja przyjaciółka zaczęła rozmawiać z Matem- chłopakiem z klasy, który się jej podobał. Nagle do klasy wszedł chłopak, którego jeszcze nie widziałam w naszej szkole, a za nim podążała nasza wychowawczyni pani Grey.

- Hej, proszę już  o cisze. Chciałabym przedstawić wam nowego ucznia to jest Liam Lonemberk .Będzie chodził z wami do klasy.

Przerzuciłam swój wzrok z pani Grey na chłopaka. On w tym samym momencie popatrzył na mnie. Wpatrywaliśmy się tak w siebie. Był naprawdę przystojny. Miał  krótkie czarne włosy postawione na żel i piękne niebieskie oczy. Miał około 1,80cm i był dobrze zbudowany. Szybko odwróciłam wzrok.

-Liam proszę usiądź sobie gdzieś na wolnym miejscu.

Chłopak nic nie odpowiedział tylko ruszył w kierunku ostatniej  ławki. Wszystkie dziewczyny patrzyły na niego i wzdychały gdy przechodził obok ich. Gdy już usiadł, wychowawczyni zaczęła lekcje.

***

Nareszcie zadzwonił dzwonek. Zostały jeszcze dwie nudne lekcje. Spakowałam plecak i jak zawsze wychodziłam ostatnia z klasy. Założyłam sobie słuchawki od MP3 na uszy i ruszyłam ku drzwiom. Gdy byłam już na korytarzu nagle zderzyłam się z kimś. Plecak spadł mi z ramienia i gdyby nie czyjeś silne ręce leżałabym już na podłodze. Szybko zgięłam się po plecak i w tedy zobaczyłam w kogo przez pomyłkę weszłam. To był on, nasz nowy kolega z klasy.

Wyprostowałam się i założyłam plecak na ramie, a on w tym momencie zaczął do mnie mówić:

- Przepraszam cię bardzo, nic ci nie jest?

- Wszystko w porządku, ale to ja powinnam ciebie przeprosić. Szłam z słuchawkami na uszach, nie zauważyłam cię.

- Spoko, jestem Liam. Będziemy chodzić razem do klasy.

- Tak wiem. Ja nazywam się Alice.- No to zaraz będą kłopoty, nadchodzi Lia. Najbardziej popularna dziewczyna i przewodnicząca szkoły. Uważa się za najpiękniejszą i ma dwie przyjaciółeczki Olivie i Cristal. Nie żebym ja się uważała za jakąś strasznie ładną ale ona jest naprawdę brzydka. Ja mam brązowe oczy, długie włosy o kolorze ciemnego blond i jasną karnacje. Mam około 1,65cm wzrostu.

- O, patrzmy kogo my tu mamy.- Lia powiedziała to do mnie, kiedyś byłyśmy koleżankami, a teraz mnie nie nawiedzi.

- Lia jak dobrze cię widzieć. Co cię zmusiło do odezwania się do mnie.

- A nic co miało by cię obchodzić. Przyszłam do ciebie, nazywam się Lia Soliter. Jestem przewodniczącą szkoły, jakbyś czegoś potrzebował lub szukał pomocy zgłoś się do mnie.

- Dzięki. Ja jestem Liam i raczej na razie nie będę potrzebował twojej pomocy, bo już Alice zaproponowała mi pomoc.

- Aha ale jak coś to przyjdź do mnie.- Popatrzyła się na mnie aż mi wszystkie włoski stanęły dęba, odwróciła się i odeszła.

Wiedziałam  że teraz będę miała piekło. Nikt jeszcze nie odmówił Li.

Założyłam plecak na ramie i chciałam odejść ale Liam złapał mnie za rękę.

- Zaczekaj.

- Nie mogę, umawiałam się z Rachel, pewnie czeka już na mnie.

Odwróciłam się i szybko odeszłam.

Początek

Dopiero zaczynam pisać więc nie wiem jak mi pójdzie.
moim planem jest napisanie książki, opowiadań o wampirach.